ေဆာင္းပါးရွင္ -နန္းကဗ်ာ
ႏိုဝင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၀၉
အေရွ႔ပိုးကရင္လူမ်ုိးမ်ား ပူေဇာ္ပသ ေကၽြးေမြးေသာရုိးရာမ်ားအနက္ ဖီ႔ဗူးေယာ္ ပူေဇာ္ပသေကၽြးေမြးျခင္းသည္ တစ္ရပ္အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ကရင္႔အေခၚ (ဖီ႔႓ူးယ၀္) ဖီ႔ဗူးေယာ္သည္ ေတာင္ယာႏွင္႔ လယ္ယာလုပ္ငန္း ထုတ္လုပ္မႈတြင္ အစဥ္ကူညီေစာင္႔ေရွာက္၍ ေစာင္မသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ကရင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္ဆိုင္ရာ ပူေဇာ္ပသမူအနက္ ဖီ႔ဗူးေယာ္သည္ အထြတ္အျမတ္ဆံုးအထားျဖစ္သည္။
ကရင္႔ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ အထြတ္အျမတ္ထားေသာ ဖီ႔ဗူးေယာ္သည္ စင္စစ္အားျဖင္႔ စပါးေစာင္႔နတ္ဟူ၍ တိုက္ရုိက္ျပန္ဆိုႏုိင္သည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ လယ္ယာေစာင္႔နတ္ စပါးေစာင္႔နတ္ျဖစ္ေသာ ပုန္းမၾကည္နတ္ကဲ႔သို႔ပင္ ျဖစ္သည္။ ကရင္ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ေတြ လုပ္ငန္းခြင္၀င္၍ ထြန္ယက္ၿပီးေသာအခါ စပါးစိုက္ပ်ုိးရန္ ဦးစြာ ဖီ႔ဗူးေယာ္အတြက္ စိုက္ရသည္။ လယ္၏ထိပ္ဦးဆံုး လယ္ကြက္တြင္ ေခါင္းရင္းဖက္က်ေသာေထာင္႔႔၌ ဖီ႔ဗူးေယာ္အတြက္ ေကာက္ခုႏွစ္ပင္ သို႔မဟုတ္ စပါးမ်ဳိးခုႏွစ္ဖုတ္ကို သီးသန္႔အရင္ စိုက္ပ်ဳိးရသည္။
အျခားေသာ ေကာက္ပင္မ်ားႏွင္႔ မေရာေႏွာ မမွားေစရန္ သီးသန္႔စိုက္ပ်ဳိးထားျခင္း ကၽြဲႏြားလူသူမ်ား မဖ်က္ဆီးႏုိင္ရန္ လံုျခံဳေအာင္ ကာရံထားၾကသည္။ လယ္ကြင္းတြင္ ေရွးဦးစြာ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို စုိက္ပ်ဳိးၿပီးမွသာ က်န္လယ္ကြက္မ်ားကို စိုက္ပ်ဳိးၾကေလ႔ရွိသည္။ အခ်ဳိ႔ေသာ ကရင္ေတာင္သူလယ္သမားတို႔သည္ စပါးစိုက္ပ်ဳိးရန္ ေန႔ေကာင္းရက္ျမတ္ ေရာက္ရွိ၍ စပါးမစိုက္ႏုိင္ခဲ႔ေသးသည္ရွိေသာ္ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို စတိအျဖစ္စိုက္ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ မည္သည္႔ေန႔ရက္မဆို စပါးစိုက္၍ ရႏုိင္သည္ဟု လက္ခံထားၾကသည္။ ကရင္႔အေခၚအားျဖင္႔ "လင္ဆိက္ေခါဟ္" ေကာက္ဦးပ်ဳိးျခင္း ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ရသည္။
စပါးမ်ား၀င္းမွည္႔့၍ စပါးရိတ္သိမ္းေသာအခါတြင္မူ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို ကြက္၍ခ်န္ထားၾကသည္။ အျခားေသာစပါးကိုသာ ရိမ္းသိမ္းၿပီး ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးႏွင္႔ စိုက္ထားေသာ လယ္ကြက္ကို ေနာက္ဆံုးမွရိမ္းသိမ္းၾကသည္။ စပါးရိတ္ၿပီး၍ စပါးပင္မ်ား ေျခာက္လာၿပီး ေကာက္လႈိင္းမ်ား ရုပ္သိမ္းကုန္ေသာ ေနာက္ဆံုးေန႔တြင္ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို ရိတ္သိမ္းလိုက္သည္။
ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို ရိတ္သိမ္းရာတြင္ နံနက္ေစာေစာ ေနထြက္ခ်ိန္တြင္ ရိတ္ယူၿပီး ေကာက္လႈိင္းျဖစ္ေအာင္ စည္းေႏွာင္၍ ေကာက္လႈိင္းႀကီး တစ္လႈိင္းႏွင္႔အတူ ၀ါးခၽြန္လွ်ဳိ၍ တလင္းရွိရာသို႕ထမ္းၿပီး ယူေဆာင္လာသည္။ ကရင္႔အေခၚ "ေယွာဟ္႓ူး၀ီ႔လာ" စပါးလိပ္ျပာေခၚျခင္းကို ျပဳၾကေလသည္။
ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို ယူေဆာင္၍ တလင္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ ၀ါးတစ္ေခ်ာင္းကိုအခက္အရြက္သပ္ၿပီး အဖ်ားပိုင္းတြင္ အခက္အရြက္မ်ား အနည္းငယ္ခ်န္၍ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို ခ်ည္ေႏွာင္ထားလိုက္သည္။ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးတြဲႏွင္႔အတူ ေကာက္ညွင္းဖင္ခၽြန္ ၾကက္ေမာက္ပန္းနီ ဍရင္ေကာက္ႏြယ္မ်ားႏွင္႔ စုတြဲခ်ည္လိုက္ၿပီး အျမင္႔ဆံုးေကာက္လိႈင္းပံုေပၚတြင္ စိုက္ထူလိုက္သည္။ တလင္းတြင္စပါးနယ္ၿပီး ေလွ႔ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးတိုင္ကို စပါးပံုသို႔ေရႊ႔ေျပာင္း စိုက္ထူရသည္။
ထို႔အတူ စပါးနယ္ၿပီးေသာအခါ စပါးပံုေပၚသို႔ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကို စိုက္ထူရျပန္သည္။ စပါးမ်ားေလွ႔ၿပီး၍ တင္းေတာင္းျဖင္႔ခ်ိန္ စပါးက်ီသို႔ သြင္းရာတြင္ ေနာက္ဆံုးက်န္ေသာ စပါးေတာင္းတြင္ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးတြဲကို ျဖဳတ္ယူၿပီး စပါးက်ီထဲသို႔ ထည္႔လိုက္ေလသည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ဖီ႔ဗူးေယာ္သည္ စပါးကို အဆင္႔ဆင္႔ ေစာင္႔ေရွာက္ျခင္းျဖစ္ရာ ဖီ႔ဗူးေယာ္စပါးကိုသိမ္းဆည္းထားပါက စပါးအထြက္တိုးျခင္း သဘာ၀ေဘးဒဏ္ႏွင္႔ ပိုးမႊားဖ်က္ဆီးေသာ အႏၱရာယ္မွကင္းျခင္း စပါးမ်ားအကုန္မျမန္ဘဲ အစားခံျခင္းစေသာ အက်ဳိးကိုေပးသည္ဟု ယံုၾကည္ထားၾကသည္။
ဖီ႔ဗူးေယာ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို တံု႔ျပန္ေပးဆပ္ေသာအားျဖင္႔ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ ႏွစ္စဥ္ ေကာက္ဦးစားပြဲ က်င္းပရာတြင္ ဖီ႔ဗူးေယာ္ကို ပသေကႊ်းေမြးျခင္းျပဳၾကသည္။ ေကာက္ဦးစားပြဲတြင္ ဖီ႔ဗူးေယာ္ ယာယီ စံျမန္းႏုိင္ရန္ ျမင္႔မားေသာစင္တစ္ခုကို ေဒါက္သံုးတိုင္ ေဆာက္လုပ္ေပးသည္။ စင္ျမင္႔ထိပ္တြင္ သိန္းငွက္ရုပ္တစ္ခုကို ရက္ယူၿပီး တင္ထားေလသည္။
သိန္းငွက္သည္ ဖီ႔ဗူးေယာ္မရွိသည္႔အခါ ဖီ႔ဗူးေယာ္ကိုယ္စား စပါးမ်ားကို လာေရာက္ေစာင္႔ေရွာက္ေပးသည္ဟု အယူရွိၾကသည္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ စပါးမ်ားမွည္႔၀င္း၍ေနခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္ယံ၌ သိန္းငွက္မ်ား၀ဲေလ႔ရွိသည္ ထိုသို႔သိန္းငွက္မ်ား၀ဲလွ်င္ စပါးကိုကိုက္ျဖတ္စားေသာက္ ဖ်က္ဆီးေသာၾကြက္သတၱ၀ါမ်ား ပိုးမႊားမ်ား မထြက္ရဲ၍ ေျမတြင္းေအာင္း တိမ္းေရွာင္ျခင္းကို ရည္ညြန္းျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။)
ေကာက္ဦးစားပြဲျပဳလုပ္ရာတြင္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ဖီ႔ဗူးေယာ္စင္ျမင္႔ေအာက္၌ ေခ်ာေမာေနေအာင္ သပ္ထားေသာ၀ါးလံုးတစ္လံုးကို တြဲေလာင္းခ်ည္ထားၾကသည္။ ၀ါးလံုးတြယ္တက္ၿပိဳင္ပြဲ၊ နပန္းၿပိဳင္ပြဲ တို႕ကို တခမ္းတနား ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိသည္။ တြဲေလာင္းခ်ထားေသာ ၀ါးလံုးတြယ္တက္ၿပိဳင္ပြဲ၊ နပန္းပြဲျပဳလုပ္ေပးျခင္းမွာ ဖီ႔ဗူးေယာ္က သားေတာ္၊ ေျမးေတာ္မ်ား က်န္းမာရႊင္လန္း၍ ျမဳးတူးေပ်ာ္ရႊင္ေနျခင္းကို ရႈစားလို၍ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ စင္စစ္မွာ ေရွးလူႀကီးမ်ားက ကၽြမ္းက်င္မႈတစ္ရပ္ကို အေလ႔အက်င္႔ မပ်က္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ၿပိဳင္ပြဲကို ခင္းက်င္းျခင္း
ျဖစ္သည္။
ေရွးအခါက ကရင္လူမ်ဳိးတို႔သည္ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းျဖင္႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳၾကသည္႔အျပင္ အခ်ိန္အခါကိုလိုက္၍ ပ်ားဖြပ္ေသာလုပ္ငန္းကိုလည္း လုပ္ကိုင္ၾကသည္။ ေတာင္ကမ္းပါး တစ္ေနရာႏွင္႔ တစ္ေနရာ ျဖတ္ကုူးရာမွာလည္း ႏြယ္မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ျဖတ္ကူးျခင္းလည္းရွိသည္။ ႏြယ္ကိုတြယ္တက္ေသာ အတတ္ကၽြမ္းက်င္မူမွာ လူတိုင္း၌ရွိရန္ လိုအပ္၍ အေလ႔အက်င္႔မပ်က္ေစရန္ ေကာက္ဦးစားပြဲတြင္ ၀ါးလံုးတြယ္တက္ျပိဳင္ပြဲကို ျပဳလုပ္ၾကသည္။
ထို႔အတူ ေတာေတာင္မ်ား သြားလာရာတြင္ သားရဲတိရစၧာန္တို႔၏ ေဘးရန္ႏွင္႔ ၾကံဳေတြ႔တတ္ေပသည္။ ထိုသို႔ ရန္သူႏွင္႔ၾကံဳေတြ႔သည္႔အခါ လက္နက္မဲ႔ ခုခံကာကြယ္ႏုိင္ရန္ နပန္းပညာကို သင္ထားၾကရသည္။ လက္နက္မဲ႔ နပန္းပညာကို အေလ႔အက်င္႔ မပ်က္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ နပန္းၿပိဳင္ပြဲကို ျပဳလုပ္ၾကသည္ဟု လူႀကီးမ်ားက ဖြင္႔ဟဆိုၾကသည္။
--
နန္းကဗ်ာ
No comments:
Post a Comment